بسم الله الرحمن الرحيم ربّ سهل و يسّر ( 1 ) أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْراهِيمَ فِي رَبِّه أَنْ آتاه اللَّه الْمُلْكَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ قالَ أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ قالَ إِبْراهِيمُ فَإِنَّ اللَّه يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِها مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ وَاللَّه لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ‹ 258 › أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلى قَرْيَةٍ وَهِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها قالَ أَنَّى يُحْيِي هذِه اللَّه بَعْدَ مَوْتِها فَأَماتَه اللَّه مِائَةَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَه قالَ كَمْ لَبِثْتَ قالَ لَبِثْتُ يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عامٍ فَانْظُرْ إِلى طَعامِكَ وَشَرابِكَ لَمْ يَتَسَنَّه وَانْظُرْ إِلى حِمارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ آيَةً لِلنَّاسِ وَانْظُرْ إِلَى الْعِظامِ كَيْفَ نُنْشِزُها ثُمَّ نَكْسُوها لَحْماً فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَه قالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللَّه عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‹ 259 › وَإِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى قالَ أَ وَلَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلى وَلكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي قالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلى كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءاً ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْياً وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّه عَزِيزٌ حَكِيمٌ ‹ 260 › به نام خداوند بخشايندهء مهربان ( 2 ) نبينى آن را كه خصومت كرد ( 3 ) با ابراهيم در خدايش به آن كه دادش ( 4 ) خداى پادشاهى ( 5 ) ، چون گفت ابراهيم خداى من آن است كه زنده كند و بميراند ( 6 ) ، گفت ( 7 ) من زنده كنم و بميرانم ( 8 ) ، گفت ابراهيم : بدرستى كه خداى من بيارد آفتاب را از مشرق ( 9 ) ، تو بيار او را از مغرب ( 10 ) ، متحيّر ماند آن كه كافر بود و خدا راه نمىنمايد ( 11 ) گروه ستمكاران را ( 12 ) .

--> ( 1 ) . اساس از اين جا تا پايان برگ [ 346 - پ ] نو نويس و فاقد اعتبار است متن از مج اختيار شد . ( 2 ) . ترجمه از آج داده شد . ( 3 ) . آج ، لب : اى بنگرستى آن كس كه حجّت گفت ، فق : اى نگرستى به آن كس كه حجّت گفت . ( 4 ) . آج ، لب ، فق : ابراهيم در باب پروردگار او براى آن كه داد او را . ( 5 ) . آج ، لب ، فق يعنى نمرود . ( 6 ) . آج ، لب ، فق : زنده مىگرداند و مىميراند . ( 7 ) . آج ، لب ، فق نمرود . ( 8 ) . آج ، لب : زنده مىگردانم به عفو و مىميرانم به قتل . ( 9 ) . آج ، لب ، فق : را از جاى بر آمدن آفتاب . ( 10 ) . آج ، لب : پس بيار آن را به جاى فرو شدن آن پس . ( 11 ) . تب : راه ننمايد . ( 12 ) . وز ، دب : بيداد كاران را .